Πελτές ντομάτας.

Άλλη μια συνταγή για σπιτικό πελτέ, εύκολη.

Η πηγή της πρώτης ύλης!

Η πρώτη ύλη!!

Το τελικό προϊόν!!!

Θα βρείτε (όπως κι εγώ) πολλές συνταγές, για σπιτικό πελτέ ντομάτας.
Οι περισσότερες χρησιμοποιούν μεγάλες, παραγινομένες ντομάτες και μάλιστα κάποιες (συνταγές) φτηνές της λαϊκής. Επίσης όλες λένε για ξεφλούδισμα.

Στη δική μου συνταγή χρησιμοποίησα μικρά ντοματάκια, γιατί είναι τόσα πολλά και μιας και οι γείτονες έχουν τα δικά τους, είναι κρίμα να σαπίζουν στις ντοματιές.

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, αποκλείεται το ξεφλούδισμα, που το θεωρώ και περιτό. Η εκτέλεση της συνταγής με επιβεβαίωσε γι' αυτό το τελευταίο.

Υλικά

ντοματάκια ώριμα (στην περίπτωσή μας 3,5 κιλά)

λάδι (3 κ. σούπας)

αλάτι (1 κ. σούπας)

δυόσμος ξερός, ψιλοτριμένος (1 κ. σούπας)

Αφού πλύνουμε τα ντοματάκια, από χώματα και σκόνες, γιατί φάρμακα δεν έχουν ούτε μιλητά (αν είναι να χρησιμοποιήσετε φαρμακωμένη πρώτη ύλη, καλύτερα πάρτε έτοιμο από το σούπερ μάρκετ...), τα πολτοποιούμε με το χειρομπλέντερ (φοβερό εργαλείο, τόχω ξαναπεί) και στραγγίζουμε καλά, ώστε να πετάξουμε σπόρια και φλούδες.

Σε μιά μεγάλη κατσαρόλα βράζουμε σε σιγανή φωτιά τον πολτό-χυμό με τα υπόλοιπα υλικά. Εδώ θέλει πολύ υπομονή!

Όταν πήξει το περιεχόμενο της κατσαρόλας (τραβάμε γραμμές στον πάτο με την κουτάλα και στέκονται), το μοιράζουμε σε αποστειρωμένα βαζάκια, συμπληρώνοντας με μια κουταλιά λάδι από πάνω. Κλείνουμε τα βαζάκια και αφήνουμε να κρυώσουν. Δεν χρειάζονται αναποδογύρισμα, γιατί στα μικρά βαζάκια τα καπάκια κυρτώνουν (προς τα μέσα, δείγμα στεγανοποίησης) και όρθια.

Κάθε φορά που χρησιμοποιούμε μια ποσότητα, φροντίζουμε η υπόλοιπη στο βαζάκι να είναι σκεπασμένη με λάδι.

Κάποιοι, ίσως πούνε πως όλη αυτή η διαδικασία, που σου δίνει τριάμισι βαζάκια (των 200 γρ.) από τρισίμισι κιλά ντοματάκια, που για να τα ξεχωρίσεις απ' το τσαμπί τους θέλει κι αυτό το χρόνο του, δεν αξίζει τον κόπο, αλλά όταν δοκιμάσουν αυτό τον πελτέ, που δεν τον βρίσκεις σε κανένα delicatessen, θα αλλάξουν γνώμη!!!

5ο Ziria Music Festival "Νίκος Δόικας"

 

Για πέμπτη χρονιά φέτος (τα γεννέθλια θα γιορταστούν με ιδιαίτερο τρόπο την Πέμπτη 29/8), εκεί ψηλά (υψόμετρο: 1558 μ.) στη Ζήρεια, θα γίνει το μουσικό φεστιβάλ, που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Ξυλοκαστρίτη μπασίστα Νίκου Δόικα. Περισσότερα, εδώ.

9η Rock Sinantisi Kiatoy

Μπισκοτάκια βουτύρου (άπαιχτα και απλά)!!!

υλικά
300 γραμμάρια βούτυρο
120 γραμμάρια ζάχαρη
2 αβγά
430 γραμμάρια αλεύρι μαλακό

χτυπάμε στο μίξερ τα υλικά με τη σειρά που γράφονται (τα αβγά, ένα ένα και το αλεύρι κοσκινισμένο)
στρώνουμε λαδόχαρτο σε ένα ταψί, γεμίζουμε το κορνέ με το ζυμάρι μας και αφήνουμε την τύχη να δημιουργήσει τα σχήματα
ψήνουμε 20' σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς

ΠΡΟΣΟΧΗ: υπάρχει κίνδυνος να φαγωθεί η πρώτη φουρνιά, μέχρι να βγει και η τελευταία...

Dire Straits - DIRE STRAITS

Tο 1977, που στη μουσική σκηνή της Αγγλίας κυριαρχεί η punk, ο Mark Knopfler, ο μικρότερος αδερφός του David, ο John Illsley και ο Pick Withers, σχηματίζουν ένα rock συγκρότημα  με jazz, folk, blues και rock and roll επιρροές, τους Dire Straits.
Ο ήχος τους ιδιαίτερος και μοναδικός, ταυτίζεται με τον κιθαρίστα Mark Knopfler, ο οποίος παραμένει μέχρι τώρα παράδειγμα μουσικού, που δεν τον καθιερώνει η αδιαμφισβήτητη ικανότητά του στην κιθάρα, αλλά το προσωπικό του στυλ και ο χαρακτηριστικός του ήχος, που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στον vibrato, και καθαρό του ήχο και στον "τσιμπητό", σχεδόν μπασιστικό τρόπο παιξίματος της ηλεκτρικής κιθάρας με τα δάχτυλά και όχι με πένα. Πολλοί, βέβαια, είναι αυτοί που έμαθαν τους Dire Straits το 1985, όταν μετά την κυκλοφορία του πέμπτου, κατά σειράν έκδοσης, άλμπουμ τους με τίτλο "Brothers In Arms", το MTV έπαιζε συνέχεια το "Money for Nothing". Ίσως κάποιοι στην Ελλάδα άκουσαν για πρώτη φορά το "Sultans of Swing" στην πολύ επιτυχημένη συναυλία τους, το Μάη του ίδιου χρόνου, στο Σ.Ε.Φ.
Κάποιοι άλλοι όμως, μεταξύ των οποίων κι εγώ, μαγεμένοι απ’ τον ιδιαίτερο ήχο τους και παρακολουθώντας ανελλιπώς το «δάσκαλο» Γιάννη Πετρίδη, "από τις 4 στις 5" στο Πρώτο (τότε) πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, μάθαμε νωρίς γι’ αυτούς και σπεύσαμε να προμηθευτούμε το ντεμπούτο άλμπουμ τους, με τίτλο το όνομά τους, μόλις έφτασε στην Ελλάδα, τέλος του ’78, αρχές του ‘79. Στο οπισθόφιλο του δικού μου, υπάρχει ακόμα το αυτοκόλητο ταμπελάκι που γράφει: "Δρχ. 230"!!!
Το «Dire Straits», είναι ένα άλμπουμ που για κανένα από τα εννέα κομμάτια του δεν λες, "άστο ας μην παίξει", ενώ αρκετά απ’ αυτά παραμένουν τα καλύτερα κομμάτια της καριέρας του συγκροτήματος.
Ο χαρακτηριστικός ήχος τους, είναι πολύ φανερός στο "Sultans of Swing" που θεωρείται το κορυφαίο κομμάτι στην καριέρα τους και είναι εμπνευσμένο από μια jazz μπάντα που έπαιζε σε ένα άδειο μπαρ του Λονδίνου.
Λέγεται ότι, ο Mark Knopfler μπήκε μια νύχτα σε ένα άδειο μπαρ στο Λονδίνο την ώρα που η jazz μπάντα που έπαιζε εκεί τελείωνε το πρόγραμμά της και ο τραγουδιστής, χαιρετώντας τους πέντε πελάτες του μαγαζιού, είπε: "Goodnight and thank you... We are the Sultans of Swing".Τότε, ο Knopfler εμπνεύστηκε το πρώτο κομμάτι και πρώτη επιτυχία των Dire Straits, το Sultans of Swing, το oποίο ηχογραφήθηκε  το 1977 και κυκλοφόρησε, σαν single, στις 19 Μαΐου του 1978, ενώ τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου μπήκε σαν πρώτο κομμάτι της δεύτερης πλευράς στο ντεμπούτο άλμπουμ τους, με τίτλο το όνομά τους.
Όπως και στην περίπτωση του "Velvet Underground and Nico", που ήταν το ντεμπούτο ΄λμπουμ των Velvet Underground και θέμα μας σε παλιώτερη "βινύλια ιστορία", έτσι και το "Dire Straits", είναι ένα αξεπέραστο άλμπουμ που δίνει το στίγμα του γκρουπ και είναι, βέβαια, ένας από τους δίσκους που πρέπει να έχει μια αξιοπρεπής δισκοθήκη.

Το παραπάνω κείμενο συνόδευσε το άκουσμα του εν λόγω βινυλίου, στην εκπομπή "βινύλιες ιστορίες", που μεταδόθηκε στις 25 Μάη 2013, 8 με 9 το βράδυ, από τον "Πειρατή στα FM"